Romić negira ubistvo Ćuruvije i podseća na svedočenje Prpe

Iznoseći odbranu na ponovljenom suđenju, Romić je podsetio da jedini svedok i očevidac zločina, Ćuruvijina partnerka Branka Prpa, nije ni njega ni drugog optuženog za saizvršilaštvo u ubistvu Miroslava Kuraka, prepoznala kao izvršioce.

sudnica, sud, presuda, pravda,

Ona je, naprotiv, pred sudom svedocicla da Romić i Kurak nisu osobe koje je u vreme ubistva Ćuruvije u Svetogorskoj ulic,i 11. aprila 1999. godine, videla u haustoru zgrade.

Romiću i još trojici osumnjičenih iz RDB-a suđenje za ubistvo Ćuruvije ponavlja se po nalogu Apelacionog suda koji je ukinuo prvostepenu presudu kojom su bili osuđeni na višedecenijske kazne zatvora, ukupno na 100 godina.

Suđenje se ponavlja i tadašnjem šefu Resora državne bezbenosti Radomiru Markoviću, beogradskog centra DB-a Milanu Radonjiću i pripadniku rezervnog sastava DB-a Miroslavu Kuraku, koji je u bekstvu, pa mu se sudi u odsustvu.

Za Kurakom je na snazi međunarodna poternica.

Marković i Radonjić juče su izneli svoje odbrane negirajući krivicu.

Romić je tokom iznošenja podsetio da je u postupku saslušano više od 100 svedoka, izvedeno mnogo dokaza, ali da nijedan nije ukazao da su on i Kurak izvršili ubistvo Ćuruvije.

“Jedini svedok, Branka Prva, koja je Ćuruviju držala za ruku u vreme ubistva, koja je istovremeno oštećena i žrtva kaže da Kurak nije izvršilac, da to nisam ni ja. Obzirom na njeno svedocenje, obzirom da nema materijalnih, foreznickih, DNK ili nekih drugih tragova, obzirom da izveštaj telekomunikacija pokazuje da u vreme izvršenja, a to je na osnovu svih dokaza iz spisa oko 17 sati, nismo ni bili u blizini lica mesta, ni Kurak a ni ja, ne znam na osnovu čega nas je tužilac optužio”, precizirao je optuženi Romić.

On smatra da je ovde reč o “montiranom procesu koji nema za cilj otkrivanje istine”.

Osvrćući se na motiv ubistva, on tvrdi da to nije bilo gušenje slobode medija, jer u vreme ubistva Slavko Ćuruvija nije bio vlasnik niti glavni urednik novina, pošto dve njegove novine u to vreme nisu izlazile već sedam meseci.

Tokom iznošenja odbrane, spomenuo je i beli “golf” koji se u optužnici pominje kao automobil korišćen u ubistvu.

“Što se tice famoznog belog ‘golfa’, izvedeni su dokazi da ga nisam koristio na dan ubistva, naročito ne u vreme ubistva. Ne postoji čak ni jedan dokaz, ni jedan svedok koji je izjavio da je beli ‘golf’ toga dana viđen na licu mesta, ili u blizini lica mesta, niti da je korišćen u izvršenju krivičnog dela”, napomenuo je Romić.

Istakao je i da je odbrana došla do saznanja da je BIA sačinila izveštaj o telekomunikacijama 22. decembra 2013. godine, ali da je taj dokaz “prikriven”.

Nasuprot ukinutoj presudi u kojoj je NN lice označeno kao neposredni izvršilac ubistva Ćuruvije, u optužinici, po kojoj se svima sudi, tvrdi se da je Ćuruviju ubio Kurak, a da mu je saučesnik bio Ratko Romić, koji je drškom pištolja udario u glavu Ćuruvijinu prijateljicu Branku Prpu.

Ostali su dostupni sudu – Marković izdržava zatvorsku kaznu od 40 godina zbog četvorostrukog ubistva na Ibarskoj magistrali u oktobru 1999. godine, a Radonjić i Romić su već tri i po godine u kućnom pritvoru, a prethodno i tri i po godine u pritvoru.

Ponovljeni proces krenuo je početkom oktobra 2020. godine, kada su se sva trojica kratko izjasnili da nisu krivi.

Apelacioni sud u Beogradu ukinuo je 7. septembra prvostepenu presudu za ovo ubistvo sa obrazloženjem da je prvostepeni sud prekoračio optužbu uvođenjem NN lica u taj slučaj, kao i dodavanjem radnji optuženima za koje se ne terete optužnicom tužilaštva za organizovani kriminal.

Prema ukinutoj presudi, Ćuruviju je ubilo NN lice, a DB-ovci za to pripremili “teren”.

Tužilaštvo je na ponovljenom suđenju ostalo pri navodima svoje optužnice da je ubistvo Ćuruvije počinjeno po nalogu nepoznate osobe iz vrha tadašnje vlasti, kao i da je Marković za to angažovao Radonjića, a on Romića i Kuraka.

Kako se navodi u optužnici, Ćuruvija je ubijen zbog “javnog istupanja u zemlji i inostranstvu i kritike nosilaca političke vlasti, mogućnosti da utiče na javno mnjenje i delovanje opozicionih društvenih snaga, a radi očuvanja postojeće vlasti”.

Ubijen je na Uskrs 1999. godine, u dvorištu ispred ulaza u zgradu, gde su se nalazile prostorije marketing službe “Dnevnog telegrafa”, a sa njim je tada bila Branka Prpa.

Izvor